انرژی همواره منبعی استراتژیک بوده و در آینده نیز در دسترس بودن منابع کلیدی انرژی، همین مفهوم را خواهد داشت.
ده شرکت بزرگ نفتی دنیا ملی هستند، كه به شکل ایالتی کنترل می‌شوند.

افزون بر این، بسیاری از صاحبان میادین نفتی باقی‌مانده، از نظر سیاسی، گرایش‌های چپ داشته و می‌توانند تمام انرژی و منابع توليدي  خود را، ملّي کنند. ونزوئلا معمولاً به عنوان نقطه مشکل آفرین قلمداد می‌شود، که برخی از مهم‌ترین ذخایر باقی مانده را در خود جای داده است.

 اما لیبی، نیجریه (که هشتمین کشور از لحاظ منابع نفتی است) بولیوی، پرو، اکوادور، آنگولا و سودان کشورهایی هستند که ممکن است توليد نفت برای کشورهای خارجی را متوقف سازند و یا مشکلاتی در این زمینه ایجاد کنند. تمامی این موارد مهم است، چون ما در حال وارد شدن به دوره بحرانی تاریخی هستیم، منابع (همه چیز از نفت و آب گرفته تا اورانیوم و غلات ) در حال کم شدن هستند، بنابراین تلاش نسنجیده‌ای از سوی کشورهای وابسته به انرژی، چشم به سوی کشورهایی که می‌توانند این گرسنگي و کمبود را جبران کنند، داشته و این مسأله تا زمانی ادامه دارد که فناوری بتواند راه حل مناسب‌تری فراهم کند.


 تشویش ناشی از انرژی با تناقض بین نیاز به دست‌یابی ایمن به منابع آینده از یک‌سو و درگیر شدن با مسأله نیاز به کاهش مراسلات و قطع وابستگی از سوی ديگر تشدید می‌شود.

 همین مسأله درباره دیگرمواد کلیدی نیز صادق است و توسعه آینده به میزان زیادی تحت تأثیر قیمت و شرایط این منابع قرار دارد.
این مسأله را "گردن بطری" می‌نامند. اين زمان مقطعي است كه در آن رشد جمعيت، توسعه اقتصادی و تخریب محیط زیست بیشترین استرس و تنش را  به زمین وساکنان آن وارد می‌سازد.

 در نتیجه معاملات منابع به طور روز افزون بر پایه "پرسشهای بدون پاسخ" اداره می‌شود. در بلند مدت، کمبود منابع عمومی و انرژی، به کمک فناوری برطرف می‌شود. اما در حال حاضر كمبود انرژی ( به همراه تغییرات آب و هوایی و پایداری ) غالب خواهد بود.

اکثر مطالعات، پیش بینی می‌کنند که حداکثر تولید نفت در 2015 یا 2020 خواهد بود. تأمین کنندگان نیز منابع را تا سال 2050 از دست خواهند داد. گاز و ذغال‌سنگ نیز همین طور خواهد بود .در نتیجه، نیروگاه‌های هسته‌ای دوبارهً مورد توجه قرار می‌گیرند. استفاده گسترده از انرژی باد و بالاخص نیروگاه خورشیدی نیز بخش اعظم سرمایه گذاری آینده را تشکیل می‌دهند. اگرچه جایگزینی موفق آنها با نفت، ذغال‌سنگ و گاز، بدون تغییرات اساسی در روش مصرف انرژی، بسیار دشوار است.

دکتر سعید خزایی