برنامه‌ريزي رو به عقب

تمامي برنامه‌ريزي‌هاي ما رو به جلوست. يعني از هم اكنون شروع كرده و درباره‌ي رسيدن به اهدافي در آينده مي‌انديشيم. اغلب نيز چيزي ننوشته و به خلاصه‌اي از نكات مهم بسنده مي‌كنيم. اين كار به اين دليل است كه برنامه‌ريزي را سودمند ندانسته و فقط به عمل مي چسبيم.
افرادي كه در مديريت پروژه كار مي‌كنند معمولاً نگاهشان رو به جلو است و از مهارت‌هاي برنامه‌ريزي خود در خارج از محيط كاري‌شان استفاده نمي‌كنند.

برنامه‌ريزي‌هاي رو به جلو براي اهداف ساده و كوتاه مدت (مثل خريدن يك تلويزيون يا رزرو جا براي تعطيلات) ظاهراً خوب كار مي‌كند، اما براي رسيدن به اهداف سخت‌تر (مثل پيدا كردن يك شغل جديد، كم كردن وزن، برگزاري مراسم عروسي يا بازسازي منزل) كارايي ندارند.

مشكل برنامه‌ريزي‌هاي رو به جلو، تمركز آنها بر رفتار و عمل است. نگاه شما به آينده، هزاران سؤال در مورد راه، زمان و كارهاي لازم براي رسيدن به اهداف را در ذهنتان به وجود مي‌آورد.

اما از آخر يا عقب برنامه‌ريزي كردن، بر نتيجه متمركز است. به همين دليل ساختار لازم براي انجام كارها را در زمان لازم و به ترتيب درست در اختيارتان قرار مي‌دهد. علاوه بر اين، اين نوع برنامه‌ريزي سرعت شما را حتي وقتي حوصله نداريد در حد مطلوب نگه مي‌دارد.

برگرفته از کتاب: 25 روش مدیریت زمان