نرخ بیکاری جوانان(افراد بین 29-15 ساله) از 20 درصد در سال 93 به 26.7% در پایان 6 ماهه نخست سال 95 افزایش یافته است. (نمودار زیر)




تعداد بیکاران از 2 میلیون و 500 هزار نفر در پایان سال 93 به 3 میلیون و 300 هزار نفر در پایان تابستان 95 افزایش یافته است(افزایش 800 هزار نفری بیکاران)
متوسط سالیانه تعداد شغل ایجاد شده از سال 1384-1375 معادل 638 هزار نفر بوده و این در حالیست که در دوره 1392-1384 این رقم تقریباً معادل صفر بوده است.
تعداد جمعیت شاغل در کشور در سال 1383 معادل 20 میلیون و 600 هزار نفر بوده که در سال 91 نیز همین تعداد بوده و این یعنی در این دوره شغلی ایجاد نشده است.
حجم کل درآمدهای ارزی کشور در سالهای 1391-1384 معادل 850 هزار میلیارد تومان بوده و این در حالیست که در سالهای 1383-1368 معادل 680 هزار میلیارد تومان بوده است.
تعداد جمعیت فعال ولی وارد بازار کار نشده از سال 1384 تا 1391 سالانه به طور متوسط 743 هزار نفر بوده است که این یعنی اینکه آن افرادی که دنبال شغل بوده یا در سن شغل بوده اند به دلایل مختلفی از جمله پیدا نکرده شغل، بدنبال ادامه تحصیل و سایر موارد رفته و از وارد بازار کار شدن منصرف شده اند.
جالبت اینجاست که افزایش تعداد جمعیت فعال ولی وارد بازار کار نشده در دوره مورد اشاره  درست همزمان با افزایش قابل توجه تعداد دانش جویان در کشور و توسعه آموزش عالی در این دوره بوده است. بطوری که تعداد دانشجویان از 300 هزار نفر در سال 1368 به حدود 5 میلیون نفر در سال 1394 افزایش یافته  است.
لذا توسعه آموزش عالی در کشور بی توجه به آخر و عاقبت جوانان نگون بخت، صرفاً موجب به تأخیر انداختن ورود جوانان به بازار کار شده و این موضوع یکی از مهمترین دلایل عدم افزایش چندان نرخ بیکاری در کشور طی سالهای 1392-1384 علیرغم عدم ایجاد شغلی در این سالها و  در عین حال افزایش جمعیت فعال کشور، بشمار می رود.


داده ها برگرفته از مرکز ملی آمار


تحلیل دلایل افزایش بیکاری جوانان (قسمت دوم)