ريشه اتلاف منابع؛
مقايسه الگوي ايراني و چيني

مقایسه الگوی ایرانی و چینی سایت سرمایه دار

اگر در توليد كالاها و خدمات مختلف، تركيب بهينه منابع توليد ممكن نباشد شاهد اتلاف منابع خواهيم بود. مثلا در چين نيروي كار زياد است و اگر اقتصاد، تحت فشار بيروني نباشد طبيعي است كه استفاده از نيروي كار بيشتر نسبت به سرمايه، باصرفه تر خواهد بود. همين اتفاق در چين افتاده و به همين دليل در اين كشور شاهد نرخ بيكاري بالا نيستيم. در مقابل، در ايران شاهد سياست معكوسي هستيم. ايران اگرچه از نظر جمعيت و نيروي كار با چين قابل مقايسه نيست ولي به هر حال با توجه به فرصتهاي شغلي موجود، جمعيت جويندگان كار بسيار بالاست. اين وضعيت باعث مي شود ايران از همين زاويه شبيه چين باشد و قاعدتاً بايد استفاده از نيروي كار داراي توجيه بالاتري نسبت به سرمايه در تركيب منابع توليد باشد. اما دو مداخله و تحميل دولت باعث شده است كه توليدكنندگان به جاي استفاده از تركيب سرمايه كمتر و نيروي كار بيشتر به سمت سرمايه بيشتر و نيروي كار كمتر سوق يابند. اين دو عامل عبارتند از: (١) افزايش هزينه استفاده از نيروي كار با قانون كار و مقررات زائد، (٢) ارزان سازي سرمايه با كاهش دستوري نرخ تسهيلات بانكي. اين دو سياست غلط در يك چرخه معيوب باعث افزايش نرخ بيكاري در ايران شده است.