آمار حکایت از وجود حدود 4 میلیون خودرو در تهران دارد که روزانه حدود 450 هزار خودرو نیز از شهر های اطراف به این کلانشهر تردد می کنند و با در نظر گرفتن جمعیت 8 میلیونی شهر تهران به طور تقریبی به ازای هر 2 نفر یک خودرو وجود دارد. همچنین با توجه به وسعت 730 کیلومتر مربعی تهران، حدود 11000 نفر در هر کیلومتر مربع زندگی می کنند که به نسبت متراکم است.



شهرهای پرجمعیت دنیا اغلب از معضل ترافیک ناشی از تراکم رنج می برند. به عنوان مثال در شانگهای 4000، لندن 5500، توکیو 6000، سائوپائولو 8000، نیویورک 11000، و سئول 17000 نفر در هر کیلومتر مربع زندگی می کنند.

با وجود این که تراکم جمعیتی این کلانشرها (به جز سئول)، از تهران کمتر/برابر است، در تمامی این شهر ها تعداد نفرات بیشتری از یک ماشین استفاده می‌کنند و یا به عبارتی خانواده های کمتری از ماشین استفاده می کنند. در شانگهای 9.6 نفر، لندن 3.6 نفر، نیویورک 5 نفر، سئول 3.3 نفر، سائوپائولو 3 نفر، و توکیو 4.5 نفر از یک ماشین استفاده می کنند. حتی توکیو و نیویورک کمترین نرخ تملک ماشین را به ترتیب در ژاپن و آمریکا دارند.

اگر چه بخش معناداری از این ازدیاد ماشین تهران، ریشه در توسعه نیافتگی حمل و نقل عمومی دارد، می توان استدلال کرد که ارزان بودن نهاده هایی همچون بنزین یا عوارض نسبت به قيمت پرداختی ماشین موجب شده است که مخارج ماشین تابع استفاده آن نباشد و بیشتر قیمت ابتدایی ماشین مهم باشد.

به نظر می رسد که به موازات توسعه حمل و نقل عمومی می‌توان با واقعی کردن هزینه های بنزین، عوارض، و پارکینگ، و همچنین تعدیل نسبی قیمت ماشین، تصمیم برای خرید و استفاده از ماشین را در مسیر صحیح خود قرار داد.